google-site-verification=xfFz-F1IWG-jrKWY1FSzE2BoEKXyCxwkXubRPveg5wU
Yazı Detayı
10 Temmuz 2020 - Cuma 11:00 Bu yazı 465 kez okundu
 
NEREDEYİM BEN?
Yusuf İkram TUNA
y.ikramtuna@gmail.com
 
 

Bugün hava biraz puslu ve yağmur yağacak gibi. Uzaktan seyre dalmışım Karadeniz’i, martıların cıvıltısı kulaklarımda, köşe başında simitçi amca ve her zaman ki gibi âşıklar banklarda.

Bugün tatil günüm ve günün tüm vaktini kendime ayırmışım. Çok yorulmuşum ve yıpranmışım artık. Saçlarımda tek değil artık ilk beyazım, ama ben çok yalnızım.Evet evliyim ve bir de kızım var ama yalnızım. Dostlarım yok, arkadaşlarıma vakit ayırmaz olmuşum ve ailem…

Neredeyim ben?

Neden buradayım?

Ne yapmak istiyorum ve ne kadarını yaptım?

Ne zaman geldim ve ne kadar zaman geçti?

Merhaba;

Evet, neredeyiz biz, hiç soruyor muyuz kendimize ya da nerede olmak istiyoruz? Hayatımızda şöyle bir köşeye geçip kendimizi izliyor muyuz? Neler yaptığımızın farkında mıyız ve neden yaptığımızı hiç sorguluyor muyuz?

İnsan doğduğunda birileri tarafından yıkanır ve hayata temiz olarak başlar, öldüğünde tekrar yıkanır ve temiz olma umutlarıyla uğurlanır. İnsan hayatı boyunca iki kere yıkanır.1.doğduğunda ikincisi ise öldüğünde. Bu süre zarfından geçirdikleriyle herkese bir parça emanet eder ve izler bırakır. Yaşam aslında çok kısa ve bizler bunun bilincindeyiz fakat farkında değiliz. Her geçen dakika ömrümüzden gidiyor ve o çok sevdiklerimizi yapmak için geçen her saniye bizden bir parça alıyor.

Vakit ayırın sevdiklerinize, hatta sevmediklerinize. Karşı çıkın hakkınızı yiyenlere. Ne yaşamak istediğinize, hayatın hangi köşesinde bulunmak isteğinize karar verin. Bir çırpıda yaktığınız gemilerin içinde geleceğinizin olmadığından emin olun. Her şey kaderdendir ama kaderine yön vermek de elindedir. Gideceğin yolu belirlemek, yolda geçireceğin zamanı hesaplamak hatta yolda kiminle yürüyeceğine karar vermek senin elindedir.

Gençlere değer verin, üniversite sınavına girmeleri için destek olmayın ama hangi işi seçmekleri gerektiği konusunda çocukluktan başlayan küçük dersler verin. Ara tatillerde çalışmasına izin verin. Arkadaşları ile yüzmesine izin verin. Beraber sanayiye gidin, emniyetin önünden geçerken polislere selam verin ve çocuğunuzun da sohbete dâhil olabilmesi için ön ayak olun. Mesela her gün gittiği okulu yerine farklı bir okula götürün farklı bir öğretmen ile sohbet etmesini sağlayın. Bir itfaiye erine selam verin sohbete evlatlarımızı dâhil edin. Hasta olduğu için değil hastaneyi tanıması için gidin doktora.Genç oldukların da gerçekten yapmak istediği işi yapmaları konusunda destek olun, sınavlarda başarılı olmalarında değil.

Benim babam beni okumam için hiç zorlamadı, hatta lise ve üniversite kayıtlarımı kendi istediğim bölümlere tek başıma giderek kendi özgür iradem ile  kayıt yaptırdım. Nedenlerim vardı ve yapmıştım. Ama o nedenlerimin hatalı olduğunu anladığımda elimden kaçanların farkına vardım. Benim babam beni uyarmıştı ama müdahalede bulunmamıştı. Dik ol, yere bakma, adam ol, dürüst ol öğütlerini de anladım. Kozlu’nun köyünden yoklukla gelip kendini bu kadar yetiştirmiş bir adamın bana kattıklarını anlatmak ile bitiremem ama şu kadarını söyleyeyim hep dik duran, hep arkamda olan, küfrettiğini duymadığım adam “BABAM”. Kızıma da babam olmak amacım.

Hafta sonlarında aileniz ile olun. Aile olmak demek evlenmek değildir, babanız ve anneniz ile de vakit geçirebilirsiniz, kardeşinizle de. Karadeniz’i izlemek güzeldir, dalgaları oldukça serttir. Düşüncelerinize yön vermek için içinizden geçenleri aileniz ile paylaştıkça yol bulursunuz. Kaybolmak kolaydır ama yolu bulmak zordur. Yolunu bulmak isteyenlerin sığınacağı yer limandır. İşte bizim limanımızda ailemizdir.

Paylaşın aileniz ile nerede olduğunuzu, neden burada olduğunuzu, nereye ulaşmak istediğinizi ve ne kadar başarabildiğinizi, ne kadar zaman geçirdiğinizi paylaşın. Hayat paylaştıklarımız kadar çünkü.

Küçük bir hayal ile neleri başarabileceğinize inandığınızda, başarmış olduğunuzu asla unutmayın.

Unutmayın;

“BAŞARI, BAŞARACAĞIM DİYE BAŞLAYANIN VE BAŞARDIM DİYEBİLENİNDİR.”

Mustafa Kemal ATATÜRK

Her zaman sorgulayıcı olun, neden sorusu bize gerçekleri gösterecektir. Soru sormak öğrenmenin başlangıç noktasıdır.Bu hayatta asla utanılmaması gereken bir eylemdir soru sormak. Sorun ve sorgulayın asla ama asla bilmediğiniz bir konuda biliyormuşçasına hareket etmeyin! Bilmediklerinizi öğrenmek size asla kaybettirmez.

32 yaşındayım ve yolun başındayım. Nerede olduğumun, neden olduğumun, ne kadar zaman harcadığımın, ne yapmak istediğimin farkındayım. En önemlisi de BAŞARACAĞIM!

Hayatınıza hedefler koymayın! Hayallerinizi koyun, emin olun daha çok başarılı olacaksınız. 

Yazımın sonunda sizde 1 dk olsun yazımın başındaki ortama uyun ve neden diye kendinize sorun!

Sevgi, saygı ve sağlık dileklerimle…

Hoşçakalın.

 
Etiketler: NEREDEYİM, BEN?,
Yorumlar
Haber Yazılımı